حقایق باورنکردنی درباره شکل ، سرعت و ویژگی های کره زمین

طبق عادت همیشگی، گوشهای دنج از حیاط خانه را انتخاب کردم و به خواندن کتاب با صدای بلند مشغول شدم؛ «یکی بود، یکی نبود. گفتم: -آره. چه خانه باشد چه ستاره، چه کویر، چیزى که اسباب زیبایىاش مىشود نامریى است! چه کلاه عجیب غریبى سرتان گذاشتهاید! نه جرئت اینو داشتم که از اتاق بیرون برم و نکه به پشت سرم نگاه کنم و ببینم چرا و چه جوری پاکت فلزی تبدیل به رادیو فلزی شده و داره موسیقی پخش میکنه؟

سیاره کوتوله سرس هسته و گوشته سنگی دارد و در سطح آن دهانههای برخوردی و کوه به چشم میخورد. یاپتوس از چگالی کمی برخوردار است که نشان میدهد که بیشتر از یخ و مواد سنگی تشکیل شده است. سیاره ناهید به دلیل وجود مقادیر زیادی از اسید سولفوریک که باعث جو بسیار غلیظ آن شده است نمونهای ای بارز و فوقالعاده از اثرات گلخانهای در منظومه خورشیدی می باشد چنانچه این شرایط باعث گرمای بیشتر این سیاره نسبت به سیاره عطارد که بسیار بهخورشید نزدیک تر می باشد،شده است. 9ــ مردم بندرعباس نسبت به ساکنان تبریز برای اینکه در جهت قبله قراربگیرند، بیشتر به سمت غرب متمایل میشوند یا کمتر؟

سرانجام با گذشت چند قرن نظریه خورشید مرکزی نیز به طور رسمی مورد پذیرش عموم مردم و بسیاری از دانشمندان قرار گرفت. در سال 1992، جسمی به قطر یک دهم پلوتو در مدار خورشید «در یخ زدگی عمیق فضا و در فاصله دورتر مدارهای پلوتو و نپتون» یافت شد. در سال 1903، ستاره شناس آمریکایی پرسیوال لوول فرض کرد که یک سیاره پنهان با جرمی معادل هفت برابر جرم زمین 45 بار دورتر از خورشید در حال چرخش است. اما این خوشحالی، زیاد طول نکشید زیرا اطلاعات دقیق بهدستآمده از این جرم – از جمله قطر آن – مشخص کرد که نمیتوان این جرم را طبق تعریف سیاره، در مجموعه فرزندان خورشید قرار داد.

علوی( : مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون که از زمین به خورشید دورترند به سیارات زبرین موسومند(پنج سیاره). محققان میگویند: «تصعید یخ یک فرآیند ژئومورفیک رایج در سطح سیارات جامد است: برای مثال، تصعید یخ کربنی، فرورفتگیهای شگفتانگیزی بر روی کلاهک قطب جنوب مریخ ایجاد میکند.» روی زمین نیز، توبههای مشاهده شده در بیابانهای مرتفع به تصعید برف نسبت داده میشود. همچنین میدان مغناطیسی اطراف کرهی مریخ بسیار ضعیفتر از کرهی زمین است که این خود نشان از هستهای جامد و نه مایع (برعکس هستهی زمین) میباشد.

این مطالعه که در مجله Nature منتشر شده علاوه بر این نشان میدهد که چنین پویایی یک لایه جامد با نیروی آب و هوا میتواند در سطح اجرام سیارهای دیگر مانند تریتون (یکی از قمرهای نپتون) یا اریس و ماکمیک (از کمربند کویپر) نیز رخ دهد. بیگمان یکی از شیرینترین آنها کشف سیارات منظومه شمسی یا فرزندان خورشید است. در مقالهای در سال 1951 در Science News Letter اعلام شد که هزاران سیاره در حال گردش به دور خورشید ما هستند اگرچه اکثر آنها سیارات کوچکی هستند. در حالی که سیارات غولپیکر تعداد قمرهای بیشتری دارند، مشتری با حداقل ۵۳ و کیوان با حداقل ۸۲ قمر (ماه) بیشترین تعداد قمر در منظومه شمسی را دارند.از بعضی جهات، حلقههای قمر در اطراف این سیارات شبیه نسخههای کوچکی از منظومه شمسی ما هستند.

متزگر تصور میکند که تعریف قدیمیتر از سیارهای که شامل قمرها میشد در زمانی که علوم سیارات از «رکود بزرگ» بین سالهای 1910 تا 1950 عبور کرد، فراموش شد. سرس که در کمربند سیارکها بین مریخ و مشتری قرار دارد، پس از کشف در سال 1801 نیز یک سیاره محسوب میشد. بررسی دادههای فضاپیمای اروپایی ونوس اکسپرس در سال 2006 موجود ابرهای حاویقطرات اسیدسولفوریک را نشان داد، اختلاف شدید دما بین لایه های بالا و پایین ابرهای جو زهره موجب همرفت گرما در دونیمکره جنوبی و شمالی سیاره در مسیر سلول هادلی شده است.

پلوتون، نهمین سیاره منظومه شمسی، خدای دنیاهای زیرین، بیش از هفتاد سال است که در زمره سیارات منظومه شمسی است. گویی اورانوس سر ناسازگاری گذاشته بود تا حقیقتهای بسیاری را در منظومهمان مشخص کند؛ بنابراین علاقهمندان به کشف سیارات جدید، مجددا دست به کار شدند. پس از بحث و گفتوگوهای بسیار و تقسیم اجرام داخل منظومه شمسی به سه دسته سیارات، سیارات کوتوله و اجرام کوچک منظومه شمسی از سوی سازمان بینالمللی نجوم، از دوم شهریور به بعد، پلوتون از رده سیارات حذف شد و در گروه سیارات کوتوله منظومه شمسی قرار گرفت.

در تمام این سالها، با آنکه اجرام بسیاری در ورای مدار نپتون پیدا شدند که برخی از آنها از نظر اندازه، بسیار نزدیک به پلوتون بودند، اما گویی تمام مجامع علمیاز بحث در مورد سیارهبودن یا نبودن پلوتون، شانه خالی میکردند. ماجرا از بینظمیهای مشاهده در مدار اورانوس آغاز شد و دانشمندان را بر آن داشت تا برای توجیه این بینظمیها، به جستوجوی جرم جدیدی در اطراف اورانوس بپردازند. کشف نپتون، چهارمین غول گازی منظومهمان که 17برابر زمین بود نیز نتوانست بینظمیهای مدار اورانوس را به طور کامل توجیه کند.

البته بعد از مشتری غول پیکر، زحل با وجود اندازه ی بزرگی که دارد. این گزارش میافزاید؛ ما مجموعهای از شبیهسازیهای عددی انجام دادیم که نشان داد خنکسازی حاصل از تصعید میتواند همرفت را به گونهای تأمین کند که با دادههای متعددی که از کاوشگر فضایی نیوهورایزنز میآید، از جمله اندازه چند ضلعیها، دامنه توپوگرافی و سرعتهای سطحی سازگار است. هماکنون منظومه ما پس از 70سال، یکی از اعضای خود را از دست داد و به منظومهای 8سیارهای تبدیل شده است.

این ساختارهای مرموز قبلا در جای جای این سیاره مشاهده شده بود، اما در تابستان ۲۰۱۵، پرواز اکتشافی فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا نشان داد که تومباگ ریجیو، دارای بیشترین ساختارها از این نظر است. به عنوان مثال ، قبل از چندین ماموریت سیاره ای که توسط ناسا و اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد در دهه 1960 ، دانشمندان امیدوار بودند که شرایط زیر ابرهای بسیار متراکم و پوشیده از سیاره زهره امکان زندگی را فراهم میکند. گمان کردیم که این قدیمیترین صخرهها بیشترین شانس را برای حفظ شواهد فرسایش آب دارند که این یک فرایند مهم در زمین است و باید قبل از واقعه بزرگ تغییرات آب و هوایی در ناهید اتفاق میافتاد.

پلوتون از نظر میزان جرم و حجم، هجدهمین جسم در سامانهٔ خورشیدی است. حداقل جرم و اندازه لازم برای یک شیئ فرا خورشیدی، برای آنکه یک سیاره در نظر گرفته شود باید همان که در منظومه شمسی به کار برده شدهاست، باشد. تا آنکه کشف خرده سیاره «سیدنا» در بهار 1383 به قطر 1700کیلومتر، همهچیز درباره اندازه پلوتون را زیر سوال برد. قطر پلوتو ۲۳۷۰ کیلومتر است و این سیارهٔ کوتوله میتواند گاهی از زمین تا فاصلهٔ ۷٫۵ میلیارد کیلومتری دور باشد. اگر همهى دو میلیارد نفرى که رو کرهى زمین زندگى مىکنند بلند بشوند و مثل موقعى که به تظاهرات مىروند یک خورده جمع و جور بایستند راحت و بىدرپسر تو میدانى به مساحت بیست میل در بیست میل جا مىگیرند.

دیدگاهتان را بنویسید